ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 13 มรดก

        เวลาผ่านไปเกือบหกเดือน

        “แม่จ๋าแม่...”

        ดาวดารินโทรศัพท์คุยกับผู้บังเกิดเกล้า

        “เป็นไงล่ะลูก งานยุ่งไหม”

        “งานยุ่งมากจ้ะแม่ ลูกขอโทษที่ช่วงนี้ไม่ได้กลับไปบ้านเลย”

        “แม่เข้าใจ ทำงานให้ดีที่สุดนะ มีปัญหาอะไรรึเปล่า”

        บรรณาธิการสาวแอบยิ้มทั้งน้ำตา

        “ก็ไม่มีอะไรมากหรอกจ้ะแม่ เอาไว้กลับไปบ้านดาวจะเล่าให้แม่ฟังให้สนุกไปเลย ดาวต้องไปประเทศอังกฤษเร็วๆ นี้จ้ะแม่ เสร็จงานแล้วดาวจะไปหาแม่นะจ๊ะ น้องๆ เป็นไงบ้างคิดถึงมากจ้ะ”

        “ก็ไม่มีปัญหาอะไร พวกเขาพยายามตั้งใจเรียนให้สมกับที่ดาวทำงานหาเงินส่งเสียพวกเขามา”

       “ดีจังเลยจ้ะแม่ ดาวคงมีโอกาสได้ไปพัฒนาบ้านเกิดอีกในไม่ช้า”

       “ยังไงก็ทำงานด้วยความอดทนนะลูก”

       “ตกลงจ้ะแม่”

       หญิงสาวปาดน้ำตาที่หยดลงมาตรงร่องแก้ม ไม่ปริปากบ่นสิ่งใด พยายามปล่อยสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจทิ้งไปอย่างไม่สนใจใยดี ให้เหลือเพียงกำลังใจที่จะต่อสู้และยืนหยัด

       ดาวดารินพาหมอไปดูอาการของศุภกาญจน์อย่างสม่ำเสมอ ถึงแม้หมอจะไมได้ให้ความหวัง แต่เธอก็ยังหวังให้ผู้มีพระคุณของเธอหายป่วยให้จงได้ อาการของหนุ่มใหญ่เจ้าของบริษัททรุดหนักลงเรื่อยๆ

       แม่บุญปลูกพาเจ้านายที่เธอดูแลมายี่สิบกว่าปี นอนลงอย่างสิ้นเรี่ยวแรงในห้องภรรยาและลูกสาวสุดที่รักของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว

      “เปิดทีวีให้หน่อยแม่บุญปลูก”

      ศุภกาญจน์พูดเสียงแหบพร่าเกือบไม่ได้ยิน

      แม่บ้านเอื้อมมืออันสั่นเทา ใบหน้าของเธอเศร้าสร้อยกังวลกับอาการป่วยของเจ้านาย

     “คุณผู้ชาย...”

      แม่บุญปลูกสะอื้นในลำคอ

      “เรียบร้อยแล้ว... ฉันขออยู่คนเดียวสักครู่”

      “ได้ค่ะ”

      แม่บุญปลูกค่อยๆ ปิดประตูเดินออกไปอย่างเลื่อนลอย

      ทีวีเปิดรายการ พิธีกรดำเนินรายการไปสักครู่หนึ่ง

      “ผู้ที่ได้รับรางวัลยอดขายนิตยสารสูงสุดได้แก่... นิตยสารตะวันยอแสง ขอเชิญตัวแทนมารับรางวัลได้เลยครับ”

      ศุภกาญจน์มอบหมายให้ ดาวดาริน ออกไปรับรางวัลในครั้งนี้ เขานอนรอคอยเวลานี้ด้วยลมหายใจแผ่วบางลงทุกขณะ

      “สายสุนีย์...”

      หนุ่มใหญ่เอ่ยชื่อภรรยาสุดที่รักอย่างมีความสุข

       “ผมทำสำเร็จแล้วกับงานที่คุณเป็นผู้ริเริ่ม ผมทำความฝันให้คุณเป็นจริงขึ้นมา ขอบคุณมากนะดาวดาริน...ที่ช่วยให้ความฝันของเราเป็นจริง”

      สายตาของคนพูดหันไปมองรูปบานใหญ่ที่ยืนอยู่กันพร้อมหน้า พ่อแม่ลูก ดวงตาของเขาค่อยๆหรี่ลงและปิดสนิท

      ศุภกาญจน์สิ้นลมอย่างสงบ ทิ้งพินัยกรรมไว้ให้ทนายความประจำตัวเป็นผู้จัดการ

       “ดาว...”

       ปราชญ์เปรื่องเรียกหญิงสาวหลายครั้ง จนเธอสะดุ้งจากอาการเหม่อลอยไปข้างหน้า

       “พี่ขอให้ดาวทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น”

       “แต่ดาวอยากทดแทนพระคุณของคุณลุงให้มากกว่านี้”

       ชายหนุ่มมองดูข้าวในจานตรงหน้าหญิงสาวที่ยังไม่พร่องลงไป

       “ชีวิตคนเราบางทีก็กำหนดไม่ได้ว่าจะอยู่จะไปเมื่อไหร่ คนที่อยู่ก็ควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด”

       “ขอบคุณค่ะพี่ปราชญ์”

       หญิงสาวตักข้าวใส่ปาก เขาทั้งสองนั่งอยู่ในร้านอาหารเรียบง่ายเหมือนอย่างเคย

       “พี่จะคอยเป็นกำลังใจให้ดาวตลอดไปนะ”

        หนุ่มสถาปนิกตอบออกจากใจ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา