ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน

      

        ขาทั้งสองข้างก้าวไปมา กระทบสายน้ำที่ไหลเข้ามาในกระชังปลา เสียงดังจ๋อมแจ๋มๆ ดาวดาริน วางเบ็ด วางตะคัด ให้อาหารปลาในกระชัง เธอเดินมาเตรียมงานล่วงหน้าก่อ่นที่แม่และน้องๆ จะเดินตามกันมา

 

       ช่วงเวลาเย็นวันเสาร์ ดวงตะวันโพล้เพล้ ใกล้จะจมดิ่งลงไปในน่านน้ำบางปะกงดินแดนบ้านเกิดของเด็กสาว มือสองข้างจับตะคัดเหวี่ยงลงไปในน้ำ สายตาของเธอยังครุ่นคิดเหม่อลอยคลางแคลงใจ ในที่มาของชื่อเสียงเรียงนามของตนเอง ที่เรียกว่าดาวดาริน เธอหวังไว้ว่า จะได้พบกับย่าของเธอ ที่เป็นผู้ตั้งชื่อนี้ อีกสักนานเท่าไหร่ กันหนอ...

 

        ขาของเธอเริ่มมีอาการ ปวดๆ จากขาข้างซ้าย เริ่มลามไปขาข้างขวา นึกไปถึงใบหน้าคุณครูสอนวิชาอาหารโภชนาการ คุณครูเคยบอกนักเรียนว่า ถ้าคนเราขาดสารอาหารที่เรียกว่าแคลเซียม จะทำให้กระดูกไม่แข็งแรง และ...จะมีอาการอย่างหนึ่ง ที่เรียกว่า เป็น...เป็น ตะคริว

 

       เด็กสาวมีอาการตกใจ เหมือนมีอะไรมาจับขาสองข้างของเธอกระชากลงไปอย่างแรง

 

      “ช่วยด้วย...ช่วยด้วย....ช่วยด้วย”

 

       เมื่อสิ้นเสียงร้องเรียก มือทั้งสองโผล่พ้นผิวน้ำโบกมือไขว่คว้าไหวไหวอยู่ในอากาศ ส่วนต่างๆของร่างกายนอกจากนั้น จมดิ่งมิดลงไปในน้ำ ค่อยๆ จมลงไป จมลงไป เสียงผู้คนกระโดดเข้ามาบนสะพานริมน้ำกันขวักไขว่

 

       ในภวังค์ของดาวดาริน มองเห็นตัวเองกำลังเดินดุ่มๆอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่ง แต่เธอเดินอยู่ในความมืด มองเห็นแต่เงาดำ ของต้นไม้ใหญ่ทมึน เธอเหลียวซ้ายแลขวา มองหน้ามองหลัง ก้าวเดินตัวสั่นเทิ้ม ได้ยินเสียงเหมือนเกลียวคลื่นซัดฝั่งอยุ่ที่ไหนสักแห่ง

 

        “แม่...แม่จ๋า...แม่...”

 

        “ดาว...ดาวลูกแม่ แม่อยู่นี่”

 

        ดาวดาริน ลืมตาขึ้น โลกทั้งโลก สว่างไสว มองเห็น ผู้คนนั่งกันอยู่พร้อมหน้า สายตามองมาด้วยความห่วงใย รอบๆ ที่ตนเองกำลังนอนอยู่ใต้ผ้าห่มบนพื้นบ้าน แม่ลดา พี่ปราชญ์ลูกผู้ใหญ่วัง ผู้ใหญ่วัง แม่จันทร์แจ้งภรรยาผู้ใหญ่วัง  ลุงนิลเพื่อนบ้านของแม่ นั่งยิ้มเห็นฟันเลี่ยมทองซีกซ้ายหนึ่งซี่ แม่ลดายกมือลูบหัวลูกสาวไปมา

 

        “ไชโย...พี่ดาวฟื้นแล้ว”

 

       เสียงร้องเรียกอย่างตื่นเต้น ของ ดิน เด็ด ดวง นั่นเอง

 

        “ลูกจมน้ำลงไป พวกเราวิ่งตามลงไปช่วยกัน เจ้าปราชญ์เป็น่คนกระโดดน้ำลงไป งมหาจนกระทั่งเจอลูกแล้วอุ้มขึ้นมา”

 

       “ขอบคุณค่ะพี่ปราชญ์”

 

       เด็กสาวยกมือไหว้นายปราชญ์เปรื่อง มองสบสายตาอย่างชื่นชมที่ช่วยชีวิตตนเองไว้

 

       “ผู้ใหญ่ไปช่วยบอกลุงนิลไปเอารถกระบะมารับลูกมาบ้านเรานี่แหละดาว”

 

       “ขอบคุณลุงนิล ขอบคุณลุงผู้ใหญ่และทุกคนค่ะ”     

 

        ดาวดาริน นอนหันหน้าส่งสายตา ยกมือไหว้ทุกคน ไปรอบๆ 

 

        เด็กหนุ่มรุ่นพี่ผิวสองสี รูปร่างสูงโปร่ง ที่วิ่งเล่นโตมาด้วยกัน นั่งยิ้มด้วยสายห่วงใยตามประสาเด็กหนุ่มที่เพิ่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่งอยู่ในกรุงเทพ เขายกมือแตะศีรษะของเด็กสาวเบาๆ

 

        “ไม่เป็นไรจ้ะ ระวังๆ หน่อยนะดาว ถ้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย พยายามอย่าเพิ่งลงไปในน้ำ”

 

       “ค่ะพี่ปราชญ์ ต่อไปดาวจะระวังให้มากขึ้น”

 

       ดาวดานริน มีอาการเหม่อลอย มึนงงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัวเลย

 

      แม่ลดาพาลุกสาวไปรดน้ำมนต์ กับหลวงตานาค วัยเจ็ดสิบ ณ วัดกระชังทอง ดาวดารินยังอดนึกแปลกใจเมื่อมองเห็น สีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีของหลวงตา กับการถอนหายใจเฮือกใหญ่เวลาที่มองมาที่ตนเอง แต่หลวงตาไม่ยอมพูดอะไร มีแต่ท่องบทสวดมนต์ แล้วพรมน้ำมนต์ให้ เธอก้มลงน้อมรับน้ำมนต์ นางลดาก้มหัวลงรับน้ำมนต์พร้อมลูกสาว รู้สึกถึงจิตใจที่เบิกบานขึ้น แม่หันหน้ามายิ้มให้ลูกสาว ในสายตามีแววห่วงใย

  

 

       เวลาล่วงเลยผ่านไป สามปี...

 

 

      ในรั้วมหาวิทยาลัย คณะมัณฑนศิลป์

 

      “ดาว...”

 

      เด็กสาวในเครื่องแบบนิสิต คณะมัณฑนศิลป์ รูปร่างผอมบาง สูงโปร่ง ผิวสีแทน นั่งอยู่ข้างตึกคณะ กับเพื่อนสนิท เหลียวหน้าไปพบกับ ชายหนุ่ม คณะสถาปัตยกรรมปีสุดท้าย

 

      “พี่ปราชญ์”

 

       แววตาของดาวดารินเปล่งประกายสุกใส

 

      นายปราชญ์เปรื่อง ลูกชายผู้ใหญ่วัง ในร่างผอมสูง ผิวสองสี หน้าตาหล่อเหลา มุ่งหน้าเดินเข้ามากับเพื่อนชายคนหนึ่ง ส่งเสียงทักทายคนบ้านเดียวกัน

 

       “แม่ลดา ฝากให้มาบอกว่า เดือนหน้า ย่าของดาวที่อยู่อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จะเดินทางมาเยี่ยมหลานๆ ที่บ้านแม่ลดา”

 

      “จริงหรือพี่ปราชญ์ ดาวดีใจจังเลย ขอบคุณพี่ปราชญ์มากนะ”

 

      “ว่าแต่ว่า การเรียนมีอะไรยากหรือเปล่า ปรึกษาพี่ได้นะ”

 

      “ขอบคุณค่ะพี่ปราชญ์ ถ้ามีอะไรยากเมื่อไหร่ ดาวจะบอกพี่ค่ะ”

 

      “พี่ไปเรียนก่อนนะ มีอะไรโทรไปก็ได้”

 

      ชายหนุ่มส่งรอยยิ้มโบกมือ เดินลับสายตาไปกับเพื่อนชาย

 

      “แหมดาว มีพี่ชายหล่อก็ไม่บอกกันบ้างเลย”

 

      เสียงหยอกเย้าของเพ็ญพรเพื่อนสนิท รูปร่างท้วม ผิวสองสีที่เคยเรียนร่วมชั้นโรงเรียนมัธยมศึกษาที่บ้านเกิด โชคดีที่สอบโควต้า ได้มาเรียนมหาวิทยาลัยเดี่ยวกัน คณะเดียวกัน ต่างกันที่เพ็ญพรมาเรียนด้วยทุนตัวเอง ส่วนดาวดารินได้ทุนเรียนต่อจากทางโรงเรียน

 

      ครูเล็กบอกว่า เจ้าของทุนยังไม่ประสงค์จะออกนาม

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา