ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 15 คืนถิ่น

       ความโกลาหลเกิดขึ้นประมาณสองสัปดาห์ ในขณะที่กรุงเทพมหานครมีน้ำท่วมหนักเป็นระยะยาวนานเกือบสองเดือน

 

       ผู้คนในหมู่บ้านกระชังทองช่วยกันกู้สถานการณ์อุทกภัยให้กลับคืนมา ถึงแม้จะยังไม่สมบูรณ์เหมือนเดิม แต่ดาวดารินก็พยายามทุ่มเทแรงกายแรงใจ กำลังสติปัญญา ประสานงานกับทุกหน่วยงาน ทำให้ทุกอย่างกลับคืนมาอย่างดีที่สุด

 

       ความรักความเมตตาของชาวหมู่บ้านกระชังทองไม่เคยหมดไป

 

       กรุงเทพมหานครฝ่าวิกฤติน้ำท่วมผ่านพ้นไป บริษัทตะวันยอแสงได้รับความเสียหายพอสมควร

 

       จามรีจอดรถเก๋งสีบรอนซ์ต่อท้ายรถเก๋งสีขาวคันยาวที่จอดรออยู่

 

       “ไอ้นรินทร์ๆ”

 

        “เชิญครับคุณนาย”

 

       จามรีทำสีหน้าหงุดหงิด ก้าวเดินขึ้นบันไดสิบขั้น ขึ้นไปบนเรือนไม้เก่าๆ เวลานี้ใกล้จะสองทุ่ม มองไปรอบๆ ดูเหมือนหมู่บ้านร้าง มีแต่แสงไฟวับๆ แวมๆ จากริมถนนที่สาดส่องเข้ามา หมู่บ้านนี้คงขาดระยะการก่อสร้างมานาน

 

       “ทำไมแกต้องนัดชั้นมาที่นี่ด้วย”

 

        “ก็มันลับตาคนดีนี่ครับ ไหนล่ะครับ เงิน”

 

        “อ้ะ...เอาไปห้าหมื่นก่อนละกัน”

 

         จามรียื่นเช็คเงินสดให้ ทำสีหน้าเหนื่อยหน่าย

 

         “อ้าว...คุณนาย ผมขอแค่แสนหนึ่งเท่านั้นเอง ทำไมให้ผมแคนี้ ที่ผ่านมาก็ยังจ่ายค่าจ้างให้ผมไม่ครบเลยนะครับ”

 

         นรินทร์พูดจายิ้มเยาะ

 

         “ค่าจ้างอะไร”

 

         “ก็ค่าจ้างกำจัดนังดาวดารินไง”

 

         เสียงฟ้าร้องคำราม สายฟ้าแลบแปลบปลาบ เมฆฝนตั้งเค้าสีดำทะมึน

 

         “แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว”

 

         สาวใหญ่ไฮโซสบถ จอมวายร้ายฝ่ายลูกน้องทำสีหน้าเย้ยหยัน เดินเข้ามาใกล้ตัวนางวายร้ายฝ่ายหัวหน้า

 

         “คุณนายก็พูดง่ายเกินไป อีกหน่อยคุณนายก็จะได้เป็นเจ้าของทุกสิ่งทุกอย่างอยู่แล้ว”

 

         สายฟ้าผ่าฟาดเปรี้ยง คนทั้งสองสะดุ้งสุดตัว แต่ก็ไม่ลดละวาจาสาดส่งใส่กัน

 

         “ก็รอให้ถึงวันนั้นก่อนสิ”

 

         ฝ่ายหัวหน้าทำเสียงกวนๆ ลูกน้องเดินตามเข้ามาจับแขน

 

         “ปล่อยนะไอ้นรินทร์ แกจะทำอะไรชั้น”

 

         จามรีสะบัดแขนสุดแรง ก็ยังไม่อาจต้านทานน้ำหนักของลูกน้องตัวแสบไปได้

 

         “ไม่ต้องรอให้ถึงวันนั้นแล้วละ คุณนายคนสวย”

 

         ลูกน้องจอมวายร้ายจู่โจมถาโถม กระชากเสื้อผ้านางวายร้าย เสียงกรีดร้องเบากว่าเสียงสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา พื้นไม้เสียงดังเอี๊ยดอ๊าด จนกระทั่งเสียงขัดขืนจางลง พื้นไม้เสียดสีกับเนื้อเนียนขาวอวบอัดอยู่ภายใต้ร่างผอมเพรียวเปลือยที่เคลื่อนไหวเร่าร้อนด้วยไฟสวาทลุกล้นท่ามกลางพายุฝนที่กระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

        ความมืดผสมผสานกับแสงสีของกรุงเทพยามราตรี เสียงรถวิ่งขึ้นลงบนทางด่วนไม่ขาดระยะ

 

        จามรีประคองร่างที่สะบักสะบอมอ่อนระโหยโรยแรง ก้าวขึ้นบันไดบ้านตะวันยอแสงอย่างช้าๆ เธอคิดถึงลูกสาว ใยมล...แม่ขอโทษ แม่ไม่ได้ตั้งใจ แม่ทำทุกอย่างเพื่อลูก...

 

       เธอถลาร่างอันอ่อนแรงล้มตัวลงนอนบนเตียง สิ้นเรี่ยวแรงหายใจรวยริน มองดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ข้างหน้าต่าง เป็นเวลาห้าทุ่มเศษ

 

       เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น มือของเธอค่อยๆ หยิบโทรศัพท์ รับด้วยเสียงแหบเครือ

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา