Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

ความรักคืออะไร

26

ความรักคืออะไร

*เอนไซม์*

หลังจากคีย์วิ่งออกจากห้องลาต้าก็เอาแต่ร้องไห้เสียใจจนผมอดเป็นห่วงไม่ได้  ทำไมสวรรค์ถึงได้ใจร้ายกับลาต้าแบบนี้ทำไมต้องทำร้ายหัวใจของคนที่ผมรักด้วย  ถึงแม้ว่าตลอดเวลาเธอจะไม่เคยรักผมเลยก็เหอะ   แค่ได้เห็นเธอมีความสุข ผมก็สุขใจแล้ว ผมไม่ปฏิเสธข้อหาที่คีย์มันพูดเพราะผมทำแบบนั้นจริงๆ  ผมจงใจเข้าใกล้ริก้า  จงใจทำให้พวกนั้นเลิกกัน  จงใจให้ริก้าหนีไปจากไอ้คีย์ได้สำเร็จ

คุณคงแปลกใจใช่มั้ยว่าซีเดย์กับนิกกี้มันหาริก้าเจอที่โรงแรมได้ไงเพราะผมเป็นคนบอกมันเอง  ผมเป็นคนวางแผนทุกอย่าง โดยที่ผมไม่เคยคำนึงถึงหัวใจของใคร  ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะ ผมอยากพูดคำว่าขอโทษริก้าสักร้อยครั้ง

“ไม่นะคีย์ ฮือออ  กลับมานะ  ฮึก  ฮือออ กลับมาอย่าทิ้งลาต้า ฮึก ไป  ฉันรัก ฮึก นายมาก ฉันไม่ยอม ฮืออให้นายเดินจาก ฮึก  ฉันไปแบบนี้ ฮึก ฉันไม่ยอม กรี๊ดดดดดดด”

ก่อนที่ลาต้าจะทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้ผมก็ดึงเธอเข้ามากอดทำไมครับ การที่ผมจะรักใครสักคนทำไมผมถึงเจ็บปวดใจ ทั้งที่ผมยอมให้ทุกอย่างแก่คนรักเพื่อหวังให้เธอมีความสุขทั้งที่ผมยอมทำร้ายผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้คีย์คนที่ผู้หญิงที่ผมรัก รักแล้วทำไมเธอยังร้องไห้เสียใจอีก พระเจ้าช่วยตอบลูกด้วยว่าลูกควรทำอย่างไร

“ฮืออออออออ  คีย์  ฮึก  อย่าไปนะ”

ลาต้ยังคงร้องเรียกหาแต่คีย์ทั้งที่ผมกอดเธอในตอนนี้ ลาต้าฉันมีอะไรสู้คีย์มันไม่ได้มั้ง ฉันเลือกเรียนหมอเพราะเธอบอกว่าชอบคนเก่ง ฉันลงสมัครแข่งขันเดือนดาวเพราะเธอบอกว่าชอบคนหล่อที่มีตำแหน่งรับประะกันด้วยเดือนประจำคณะฉันยังจำได้ความฝันของเธอบอกว่า  ถ้าสักวันนึงเธอได้เป็นแฟนกับนักศึกษาแพทย์และยังเป็นเดือนประจำคณะเธอจะดีใจที่สุดไม่ใช่หรอ นี่ไงฉันเป็นตามความฝันเธอทุกอย่างทำไมเธอยังไม่รักฉันอีกล่ะ ลาต้า

“คีย์ ฮือออ”

“พอสักทีเหอะลาต้า มันไม่ได้รักเธอแล้ว ต่อให้เธอร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดมันก็ไม่กลับมาหาเธอหรอก”

“คนอย่างนายจะไปรู้อะไร นายเคยมีความรักหรือไงถึงกล้าพูดแบบนี้”

เธอไงลาต้าความรักของฉัน

“……..”

“หึหึ นายเงียบ แสดงว่าไม่เคยล่ะสิท่า แล้ว.....”ก่อนที่เธอจะพูดจบผมก็พูดแทรกทันที

“เคยสิ ฉันรักผู้หญิงคนนั้นมาก มากกว่าชีวิตฉันอีก ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอรักฉันบ้าง  ฉันยอมเรียนหมอทั้งที่ตัวเองไม่ชอบ ฉันยอมลงแข่งขันเดือนดาวทั้งที่ตัวเองไม่เคยคิดจะทำ  ฉันยอมทำร้ายผู้หญิงทั้งที่ตัวเองเกลียดคนแบบนี้ที่สุด เธอรู้มันว่าที่ฉันทุกอย่างนี้เพราะใคร”

“…………”

“เพราะเธอไงลาต้า เธอจำได้มั้ยว่าเธอเคยบอกว่าความฝันของเธอคือได้ควงเดือนประจำคณะแพทย์เธอชอบผู้ชายที่หล่อและฉลาด”

ผมพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลมันเป็นเรื่องยากเหลือเกินที่ผมจะทำได้  ผมอายที่ต้องร้องไห้ต่อหน้าผู้หญิง  ยิ่งเป็นผู้หญิงที่ผมรักแล้วผมยิ่งไม่อยากให้เธอเห็นน้ำตาของผม

“เอนไซม์ นายรักฉันจริงๆเหรอ”

“ในโลกนี้มีผู้หญิงสองคนที่ฉันรักมากกว่าชีวิตของตัวเอง ผู้หญิงคนแรกคือแม่ผู้ให้กำเนิดผู้ให้ชีวิตแก่ฉัน  ผู้หญิงคนที่สองที่ฉันรักมากรองจากแม่คือเธอ ลาต้า”

“…………”

“เธอเลิกทำร้ายตัวเองได้แล้ว  อย่างน้อยก็ทำเพื่อคำขอร้องของฉันถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตา  แต่ได้โปรดเห็นแก่คำขอร้องของฉันเหอะ  เลิกทำร้ายตัวเองสักที”

“ฉันขอโทษเอนไซม์ นายเป็นผู้ชายที่ดีเกินไปสำหรับฉัน ฉันรับความรักและคำขอร้องของนายไว้ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้  ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คีย์กลับมาถึงแม้ต้องแลกด้วย.......ชีวิตก็ยอม”

“เธอเลิกโง่ได้แล้ว! เธอไม่เห็นหรอว่าไอ้คีย์มันรักริก้ามากแค่ไหน  เธอไม่มีวันแยกสองคนนั่นออกจากกันได้หรอก”

“ต้องได้สิ นายค่อยดู  คีย์จะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น! ”ลาต้าพูดก็เดินออกห้องไปทันที

ผมจะทำยังไงนี้  ผมไม่อยากให้เธอทำร้ายใครไปมากกว่านี้แล้ว  ผมต้องขัดขวางเธอ

 

ด้านคีย์

“ไทม ริก้าล่ะ” ผมถามขึ้นเมื่อตามเดินทั่วบ้านแล้วยังไม่เจอตอนนี้ผม เวล ไทม คิว ชาและแซนต้ามาร่วมตัวกันที่บ้านผมเพื่อช่วยกันตามหาริก้า

 “คีย์ใจเย็นๆก่อนนะบ้างทีริก้าอาจจะไม่เป็นอะไรก็ได้”ชากุมมือไว้แน่นผมตอนนี้ผมรู้สึกเป็นห่วงยัยนั่นยังไงก็ไม่รู้

 “ไม่ต้องหาหรอกคีย์  ยัยนั่นมันไปกับแฟนแล้ว”ลาต้าเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับโยนโทรศัพท์ในมือเล่น

“เธอรู้ว่าริก้าอยู่ไหนใช่มั้ย”

“รู้”

“อยู่ไหน  เธอทำอะไรริก้าหรือเปล่า”ผมเดินเข้าไปบีบไหล่ลาต้าแน่นตลอดเวลาลาต้าจะทำอะไรกับผู้หญิงที่เข้ามาใกล้ผมผมไม่เคยสนใจ  แต่ยัยนี่กล้ามาทำร้ายริก้าคนที่ผมรัก  ผมไม่ยอมเด็ดขาด

“โอ๊ย!  ลาต้าเจ็บนะค่ะ”

“ก็บอกมาสิว่าริก้าอยู่ไหน!”

“เฮ้ยยยคีย์แกจะทำอะไรลาต้าว่ะ” เวลวิ่งมาดึงตัวผมออกห่างจากลาต้าเพราะกลัวว่าผมจะทำร้ายเธอมากกว่านี้

“เวลปล่อยฉันวันนี้เป็นไงเป็นกัน ฉันจะไม่ยอมให้ยัยนี่มายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันและคนที่ฉันรักเด็ดขาด”

“คนที่นายรักยังงั้นเหรอเอานี่ไปดูซะจะได้ตาสว่าง”ลาต้าโยนโทรศัพท์ให้ผมโชคดีที่เวลมันรับไว้ทัน

“ดูซะคนที่นายรักมันรักนายหรือเปล่า!ฮืออ  มันรักนายเท่าที่ฉัน  ฮึก  รักนายมั้ย ฮือออออ”

“นี่มัน”

รูปที่ปรากฏบนจอมือถือเป็นรูปที่ริก้ากับไอ้ซีเดย์กำลังกอดกันแน่น  ไม่จริงริก้าไม่มีทางทำแบบนี้เด็ดขาดผมไม่เชื่อ แต่ก่อนที่ผมจะพูดอะไรออกไปเสียงจากมือก็ดังขึ้นมันเป็นเสียงของริก้า  ผมแย่งโทรศัพท์จากมือเวลมาถือเอง

 

ดี๊ดี๊ดี๊

 

/แต่ริก้าต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนสยามทิศและเลิกยุ่งกับไอ้คีย์มาสนใจแค่ซีคนเดียว/

 

/ได้สิ/

 

ตุ้บ!

หัวใจผมในตอนนี้เหมือนมีใครมาฉีกมันออกเป็นแซกๆ  ผมรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกมันเจ็บหัวใจมากถ้าผมได้ดูแค่รูปผมจะไม่มีวันเชื่อตามที่ลาต้าบอกเด็ดขาด  แต่นี่เสียงของริก้าที่อยู่ในโทรศัพท์มันยืนยันว่าริก้ากับไอ้เลวซีเดย์เป็นแฟนกันจริงๆ

“ถึงกับมือไม้อ่อนเลยเหรอ”

“ออกไป ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!”

“คีย์ลาต้าหวังดีนะค่ะ  ลาต้าไม่อยากให้คีย์โดนยัยนั่นหลอก  แต่คีย์กลับตอบแทนลาต้าด้วยการไล่ลาต้าไปให้พ้นหน้าเหรอค่ะ  ลาต้าทำผิดอะไรคีย์ฮืออออออออ”

“เฮ้อออ คีย์ฉันว่าแกใจเย็นๆก่อนเถอะว่ะบางทีมันอาจจะไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้”

“เวลหลักฐานขนาดนี้นายยังเชื่อใจยัยริก้าอีกเหรอ”ลาต้าหันไปพูดกับเวล

“ริก้าเค้าไม่มีนิสัยแบบเธอหรอก ฉันจะบอกให้”เวลย้อนกลับลาต้า

“เวล! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”

“หลุบปาก!”ผมอยากจะคิดแบบเวลแต่ในเมื่อหลักฐานมันบ่งบอกว่าริก้ากับไอ้ซีเดย์เป็นแฟนกัน

“คีย์ทำไมต้องตวาดใส่ลาต้าด้วย  ลาต้ารักคีย์นะ” ลาต้ากอดผมแน่น ผมจึงผลักเธอออกไปเพราะผมไม่อาจจะทำใจยอมรับใครได้อีกแล้วนอกจากยัยนั่นเพียงคนเดียว  ผมพึ่งรู้ตัวว่าผมรักริก้ามากขนาดนี้

ตุ้บ

“โอ๊ยยยยยย”

“ลาต้า!”เสียงเอนไซม์เรียกลาต้าก่อนจะว่าเข้ามาประคองให้เธอลุกขึ้น

“คีย์รังเกียจลาต้าถึงขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ใช่!จะไปไหนก็ไป”

“ฮืออออออออ คีย์ ฮืออออออออออ”

ผมพูดแรงไปเปล่า แต่ผมพูดมาจากใจจริง ผมทนให้ลาต้ามายุ่งกับชีวิตผมมากแล้ว

“ไอ้คีย์มันจะมากไปแล้วนะโว้ย  อย่างน้อยลาต้าก็เคยเป็นแฟนเก่าของแกนะโว้ย”ไอ้เอนไซม์ที่ยืนดูเหตุการณ์พูดขึ้น

“คีย์ถึงนายจะเกลียดจะไล่ลาต้ามากแค่ไหน  ลาต้าก็จะไม่มีวันไปจากคีย์เด็ดขาด และจะไม่มีวันยอมให้ใครมาเป็นแฟนกับคีย์!”

“โธ่โว้ย!”

“เฮ้ยย คีย์รอด้วย”ตอนนี้ผมกำลังขับรถมุ่งหน้าไปโรงเรียนสยามทิศผมต้องถามริก้าให้รู้เรื่องยัยนั่นไม่มีสิทธิ์มาทิ้งผมไปแบบนี้

เวลาผ่านไปเจ็ดชั่วโมง

ผมก็เดินทางถึงเชียงใหม่ตอนนี้ผมจอดรถหน้าเดินโรงเรียนสยามทิศก่อนจะขับเข้าไป  เวลานี้ไม่มีนักเรียนมากนักสงสัยจะเย็นแล้วว่าแต่ยัยเอ๋ออยู่ไหนว่ะ เอ๋หรือว่าจะอยู่ที่ไอ้ชมรมบ้าบอนั่น

เอี๊ยดดดดดดด

“คีย์แกใจเย็นก่อนนะโว้ย”

“เออ”

ผมวิ่งเข้าไปในอาคารที่มีป้ายติดอยู่ว่าเป็นชมรมเรารักดาว  วันนี้ผมต้องรู้ให้ได้ว่าความจริงแล้วริก้าเป็นคนยังไง  แล้วริก้าเคยรักเคยแคร์ผมเหมือนที่ผมทั้งรักทั้งแคร์เธอมั้งมั้ย

 “ริทานนี่หน่อยนะครับ”

“ก็ได้”

ปัง

ผมผลักประตูเข้าไปในห้องเห็นไอ้ซีเดย์กำลังป้อนผลไม้ริก้าผมทนไม่ไหวแล้วไอ้เลวเอย

 

พลั่ก ตุ้บ ผัวะ

“หยุดนะคีย์!  ฉันบอกให้หยุด”

“เธอห้ามฉันทำไมหรือว่าเธอเป็นห่วงมันมาก”

“ใช่ รู้แล้วก็หยุดบ้าสักที!”

“ทำไมริก้าฉันไม่ดีตรงไหนทำไมเธอถึงกล้าทำแบบนี้กับฉัน”

“นายกลับไปหายัยลาต้าเถอะ และก็ต้องขอโทษด้วยที่ฉันชอบทำตัวเหมือนว่าชอบนาย”

“ริก้าเธอกำลังเข้าใจฉันผิด ฉันกับลาต้าเราไม่ได้มีอะไรกัน  ทั้งหมดมันเป็นแผนของยัยนั่น”

“แล้วยังไง  นายกลับไปซะ ตอนนี้ฉันมีซีเดย์ค่อยดูแลเอาใจใส่  แล้วฉันก็ไม่ต้องการนายอีกแล้วไปซะ!”

“เธอมันผู้หญิงใจโลเล ใจร้ายใจดำ โธ่โว้ย!”

ผมไม่อาจจะทนมองหน้าริก้าได้นานอีกแล้ว  ผมพึ่งรู้ว่าการรักใครมากๆเวลาโดนหักหลังมันเจ็บแค่ไหน

**********************************************************************************************************

กลับมาอัพแล้วค่ะขอโทษด้วยค่ะที่ไม่ได้มาอัพอิอิไม่เป็นไรเน้อ วันนี้นิมาอัพแล้วเข้ามาอ่านกันเยอะๆนะค่ะ ^^ 

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา