Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

คบหรือไม่คบ

20

คบหรือไม่คบ

ทีทันที่เสียงคีย์ดังประตูก็เปิดกว้างเผยให้เห็นบุคคลที่ยืนเรียงรายกันอยู่

“มากันจนได้นะพวกแก”

เอนไซม์ผลักฉันให้หลบอยู่ข้างหลัง

“ส่งยัยนั่นมาให้ฉัน”คีย์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นระเยือก

“ได้”เอนไซม์ดึงฉันให้ออกมายืนอยู่ข้างๆ

“ริก้า ชาขอโทษ”ฉันจ้องมองหน้าชาก่อนจะละสายตาออกไปมองคีย์

“ไปสิมันต้องการเธอนะ”เอนไซม์ว่า

“ริก้า”คีย์พูดเมื่อเห็นฉันยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ฉันควรจะไปกับนายดีมั้ยคีย์ ฉันควรไปดีมั้ย ฉันไม่อยากเป็นตัวแทนของใครคีย์ฉันไม่อยากเป็น

“ไปซะริก้า เธอควรไปพิสูจน์”เอนไซม์พูดพลางผลักฉันให้ไปหาคีย์ ฉันไม่อยากพิสูจน์ ฉันกลัว กลัว กลัวจริงๆ

 

(คีย์)

 “คีย์แกว่าริก้าดูแปลกๆมั้ยว่ะ”เวลหันมาพูดกับผมในขณะที่ผมมองดูกิริยาท่าทางของริก้า

“อืม ฉันเห็นด้วย”คิวพูด พวกเราสามคนมีความเห็นตรงกันนั่นก็คือท่าทางยัยนั่นดูเหมือนไม่อยากมากับพวกเราไอ้เอนไซม์มันพูดอะไรเป่าหูยัยนั่นว่ะไอ้เวรเอ้ย

“ริก้าจ๊ะ มากับพวกเราเหอะนะ ชาขอร้องได้โปรดคีย์เป็นห่วงริมากนะ”ฉันควรเชื่อใจเธอได้อีกเหรอทั้งๆที่เธอกับพี่สาวพยายามแย่งชิงหัวใจคีย์

“เธอต้องได้รู้ความจริงเร็วนี้แน่ที่รัก จุ๊บ”เอนไซม์จูบหน้าผากฉันแล้วเดินออกไป

“ไอ้เอนไซม์ แก! โธ่โว้ย!”คีย์อาละวาดเตะข้าวของในโกดัง

  ตุ้บ     เพล้งงง

“ไอ้คีย์พอเหอะ รีบพาริก้ากลับบ้านก่อนดีกว่าท่าทางจะแย่”

“ยัยบ้าเธอกล้าดียังไงถึงยอมให้มันจูบหา”คีย์ตะคอกใส่ฉันนายคงเห็นฉันเป็นลาต้าสินะถึงไม่พอใจเวลามีผู้ชายมาเข้าใกล้ฉัน เฮ้อออ ฉันควรจะพิสูจน์ดีมั้ย

“คีย์”ชากำลังจะพูดอะไรสักอย่าง

“เงียบเถอะชาเดี๋ยวฉันพายัยบ๊องนี่กลับก่อนเจอกันวันจันทร์”

ว่าแล้วคีย์ก็ดึงมือฉันให้เดินตาม ฉันได้คำตอบแล้วถึงนายจะมองฉันเป็นใครก็ตามฉันก็อยากอยู่ใกล้ๆนายเพื่อพิสูจน์อะไรบ้างอย่าง

ปัง

คีย์ปิดประตูรถอย่างแรงเมื่อเห็นฉันยังคงนั่งเงียบตลอดทางที่กลับจากภูเก็ตมาถึงกรุงเทพ

“เธอเป็นอะไร”

“เปล่า”ฉันตอบเพียงแค่นี้ก็รีบเดินหนีเข้าบ้านฉันยังไม่พร้อมจะพูดคุยหรือทำอะไรในตอนนี้ฉันเดินขึ้นห้องปิดประตูทว่าประตูกลับถูกใครคนนึงผลักให้เปิด

“นายไม่ควรเข้ามาในบ้านของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต”

“ไม่จำเป็น”

ไร้มารยาทที่สุดพอเห็นว่าไล่ยังไงนายคีย์ก็ไม่ยอมออกไปฉันจึงนั่งอยู่เฉยๆ

“นายต้องการอะไร”

“ต้องการคำตอบจากเธอ”

คีย์สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆจนฉันที่เดินถอยหลังหนีเซล้มลงบนเตียง

“นะนายหยุดอยู่ตรงนั่นแหละ”

“ทำไมฉันต้องหยุดในเมื่อฉันไล่เธอจนมุมสำเร็จแล้ว”ว่าแล้วคีย์ก็ขึ้นมาบนเตียงไม่นะไอ้บ้าคีย์ฉันยังไม่ได้แต่งงานอย่างถูกต้องตามธรรมขบประเพณีเลยนะฉันไม่อยากถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงใจง่ายในขณะที่คีย์พยายามจับหน้าฉันให้หันมาทางเขาเสียงแม่บ้านก็ดังขึ้น

“ว้ายตายแล้ว”

เพล้งงง

ฉันกับคีย์รีบลุกขึ้นพลางรีบวิ่งไปดูหน้าห้อง

“ป้าชม”ไม่ใช่เสียงฉันนะ

“โธ่ คุณหนูดิฉันก็นึกว่าใครซะอีก คุณหนูจะกลับมาอยู่บ้านแล้วใช่มั้ยค่ะ”ป้าชมพูดแล้วยิ้มดีใจ อย่าบอกนะว่านายคีย์คือลูกชายของเจ้าของบ้านหลังนี้ให้ตายสิโลกอะไรมันจะกลมขนาดนี้

“เปล่าครับผมแค่กลับมาแวะเยี่ยมแฟนของผมแล้วก็กลับ”

แฟนนาย?ไหนล่ะไม่เห็นมีเลยนายคีย์นี่ท่าทางจะประสาทตรงนี้มีแค่ฉันกับป้าแจ่ม เอ๊ะหรือป้าแจ่มจะเป็นแฟนนายก็ไม่น่าจะใช่ ฉะนั้นก็เหลือแค่คนเดียวคือฉัน หา!!คีย์บอกว่าฉันเป็นแฟนอย่างงั้นเหรอ

“อ้าวที่แท้คุณริก้าก็เป็นแฟนคุณหนูนี่เอง งั้นป้าไม่รบกวนแล้วล่ะค่ะ”

ไม่นะไอ้บ้านี่มันจะฆ่าข่มขืนนนหนูนะป้า กลับมาช่วยยยยหนูก่อน คีย์ลากฉันเข้าห้องพร้อมปิดประตูลงกลอนแน่น

“อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันยังไม่อยากมีพระสวามีตอนนี้  ฉันยังต้องเรียน ต้องทำงานเลี้ยงปากเลี้ยงท้องและอีกอย่างฉันยังไม่อยากถูกไล่ออกจากวงตระกูล”ฉันรีบพูดเร็วปานจรวดจนนายคีย์อดหัวเราะไม่ไหว

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆเธอนึกว่าฉันจะพิศวาสเธอหรือไงยัยบ๊องหน้าตางี้อย่างกะลิงกอลิล่า”อะไรนะหน้าตาฉันเหมือนลิงกอลิล่างั้นเหรอไอ้บ้าคีย์แกตาต่ำมากฉันออกจะสวยยยยยย

“ใช่สิฉันไม่ได้สวยเหมือนแฟนเก่านายหนิ”คีย์หยุดหัวเราะและมองหน้าฉัน

“หึงเหรอ”

“ใครหึงใครไม่ทราบย่ะ”

“เธอหึงฉันไง”

อ๊ากกกไอ้บ้าคีย์แกจะยื่นหน้ามาใกล้ฉันทำไมเอาออกปายยยยยยยยยย

“ไม่ อุ๊บ”

ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกคีย์ปิดปากด้วยจูบที่นุ่มนวลกว่าทุกครั้ง เวลาผ่านไปนานเลยทีเดียวคีย์จึงถอนจูบเมื่อเห็นฉันเริ่มขาดอากาศหายใจ

“ฉันมีบางอย่างต้องการบอกเธอวันเสาร์ของอาทิตย์หน้าเราไปเดทกันนะ”คีย์กระซิบข้างหูฉัน

“ทำไม”คีย์ใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากฉัน

“ฉันรู้สึกว่าเริ่มชอบเธอแล้วล่ะยัยต๊อง”

ดูมันขนาดในประโยคสารภาพรักมันยังมีคำด่าติดมาอีกแต่ถึงอย่างไรไม่ว่านายจะมองฉันเป็นตัวแทนใครฉันก็ขอตักตวงความสุขของตัวเองก่อนทุกคนจะว่าฉันเห็นแก่ตัวก็ได้ฉันไม่เถียง

“>/////<”

“เรามาคบกันเหอะ พูดแล้วก็เขินเหมือนกันนะยัยบ๊อง”

ด่าอีกแล้วแต่คราวนี้ยกให้เพราะรักจึงยอม(จะอ้วก)

“>//////<”

ตอนนี้หน้าฉันต้องแดงเอามากๆแน่

“พูดอะไรบ้างสิถ้าเงียบแบบนี้ฉันถึงว่าเธอตกลง”

เผด็จการที่สุดแต่ก็หล่ออิอิ

“นายพูดจริงๆใช่มั้ย”ฉันถามอีกครั้งทั้งที่ได้ยินประโยคนั่นเต็มสองรูหู

“อืม ตกลงเอาไงคบไม่คบ”

“(- -)(_ _)(- -)(_ _)”ฉันพยักหน้าตอบตกลง

“เป็นอันว่าตกลง”

พูดจบคีย์ก็ดึงฉันเข้าไปกอดฉันอยากหยุดเวลาไว้แค่นี้จังเลยอยากหยุดอยู่ในที่ที่มีเราแค่สองคนอยากหยุดฟังเฉพาะคำบอกรักจากคีย์เท่านั้น

 

 

*********************************************************เย้ๆๆๆๆในที่สุดก็มีฉากกุ๊กกิ๊กแล้วอิอิมาอัพแล้วเด้อสีตัวหนังสือเข้ากับบรรยากาศของความรัก(แน่ใจเหรอ?)

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา