Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร

18

คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร

 

หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนง่วงซังฮ้าวววววววววตอนนี้สิบแอดโมงเช้าแล้วเหรอ เฮ้ยยย เลยเวลานัดทำกิจกรรมตามที่คีย์บอกแล้วว้ายแย่ที่สุดแค่เผลอแวบเดียวเวลาเดินเร็วชะมัด

“อ้าวริตื่นแล้วเหรอชากำลังจะขึ้นมาปลุกพอดีเลย”

เอาอีกล่ะสวยอีกแล้ว  มิทราบคุณจะแต่งตัวสวยทามม่ายคนมันอิจฉานะ

“ตื่นแล้ว ป่ะเรารีบลงไปเถอะเดี๋ยวโดนนายคีย์เทศน์เอาได้” ฉันหันหลังเตรียมเปิดประตูแต่กลับมีแรงๆนึงผลักไหล่ฉันเข้าไปในห้องอีกครั้งพร้อมปิดประตูล็อตแน่น

“ชา! ทะทำไม”ชาย่างก้าวเข้ามาช้าๆสายตาจับจ้องน้ำทะเลนอกหน้าต่าง

“ริก้า เธอรู้มั้ยว่าทำไมฉันต้องทำแบบนี้ นั่นสิฉันทำ ทำไม ” น้ำเสียงเลื่อนลอยของชาบ่งบอกว่าชากำลังสับสนอะไรบางอย่าง

“ชาเย็น”

“อย่าเรียกชื่อฉัน!”ชาตะโกนเสียงดังทำเอาคนขวัญอ่อนอย่างฉันถึงกับสะดุ้งฉันเกลียดเสียงดังที่สุด

“เราเป็นเพื่อนกันนะชาเธอเป็นอะไรบอกฉันสิ ^-^”

ยิ่งอารมณ์ชาร้อนเท่าไหร่ฉันก็ต้องยิ่งใช้ความพยายามเป็นอย่างมากในการใช้ความเย็นสยบความร้อนในใจชา

“ไม่ คนอย่างฉันไม่คู่ควรเป็นเพื่อนเธอหรอก ริก้าได้โปรดตาสว่างสักที  ฉันไม่อยากทำร้ายเธอได้โปรดเลิกโง่เขลาได้แล้ว เธอมองดูสิผู้หญิงตรงหน้าเธอคนนี้คือใคร”

ชาต้องการสื่ออะไรกันสำหรับฉันการที่ชาว่าฉันโง่เง่าเหมือนวัวเหมือนควายนั้นฉันไม่เคยนึกโกรธหรือเกลียดเธอเลย ตรงกันข้ามฉันกลับรู้สึกดีใจที่มีเพื่อนที่จริงใจไม่เสแสร้ง

“ฉันไม่โกรธเธอหรอกชาต่อให้เธอทำร้ายฉันแค่ไหนฉันก็ไม่โกรธหรือเกลียดเธอสักนิดเพราะอะไรรู้มั้ย”

“..........”

“เพราะเธอคือเพื่อนที่ฉันรักไงล่ะ”

จริงอยู่ว่าฉันกับชาเรารู้จักกันได้ไม่นานแต่ฉันก็เชื่อใจตัวเองเชื่อว่าชาไม่ใช่คนเลวร้ายอย่างที่แสดงออก

“ริ ฮืออออ ฉะ ฮึก  ฉันขอโทษ ฮึก ยกโทษให้ฉันด้วยนะ T-T ”ชาพูดจบก็รีบเอาผ้าเช็ดหน้ามาปิดจมูกฉัน แล้วหลังจากนั้นฉันก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย

อุ๊บ

“ชา ฮึก ขะขอโทษ”

พอจัดการเหยื่อเสร็จชารีบโทรบอกคนที่กำลังยืนรออยู่หน้าห้องให้เอามาอุ้มเหยื่อออกไป

“ดีมาก หลังงานเสร็จฉันจะตบรางวัลให้เธออย่างงาม”

บุคคลทั้งสามคนเดินออกจากห้องไปแล้วเหลือเพียงหญิงสาวที่นั่งร้องห่มร้องไห้สะอึดสะอื้นและกำลังสับสนว่าเธอควรช่วยเพื่อนใหม่ดีมั้ย

“ฉันต้องช่วยเธอก่อนเธอจะถูกขายส่งออกนอกประเทศ”

พอคิดได้เช่นนั้นชาก็รีบวิ่งตามบุคคลทั้งสามไปแต่ปรากฏว่ารถตู้ที่ใช้เป็นยานพาหนะของพวกนั้นหายไปแล้ว ด้วยความร้อนรนกลัวเพื่อนสาวจะได้รับอันตรายเธอจึงรีบโบกมือเรียกวินมอไซต์รับจ้างให้ขับตามรถตู้คันหน้า

 

ภายในโกดังขนส่งสินค้าร้างแหล่งมีร่างหญิงสาวคนหนึ่งนอนสลบอยู่

“เอาไงดีค่ะหัวหน้า ถ้ามันยังไม่ตื่นเราก็จัดการมันไม่ได้นะค่ะ” เสียงลูกสมุนฝั่งซ้ายมือถามด้วยความ  กังวน

“ดีให้มันหลับไม่ตื่นแบบนี้แหละ เวลาทำการซื้อขายจะได้ง่ายขึ้น”

รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนให้หน้าของคนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้า

“พวกเธอจะขายยัยนี่จริงเหรอ ฉันว่ามันแรงไปหน่อยนะไหนว่าแค่จับตัวมาเพื่อมาตุบตีสั่งสอนไง”เสียงคนฝั่งขวาคัดค้านพลางพยายามพูดเกื้อกล่อมเพื่อนอีกสองคน

“เธออย่าขี้ขลาดหน่อยเลยจินนี่”

“แต่ข้อตกลงเราไม่ได้บอกว่าจะช่วยกันทำลายชีวิตยัยนี่นะ” จินนี่ยังคงโถงเถียงเพื่อนของตนโดยไม่ทันสนใจข้างหลังว่าหญิงสาวที่นอนสลบอยู่บัดนี้เริ่มรู้สึกตัวแล้วและยังได้ยินทุกคำพูดของพวกหล่อน

“จินนี่เธอลืมไปแล้วเหรอต่อให้เราตุบตียัยนี่จนน่วมมันก็สามารถมาตามเอาผิดเราได้เธอไม่กลัวคุกเหรอ”ผู้หญิงผมลอนหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้พูดพลางยกโทรศัพท์โทรหาลูกค้า

“แต่ถ้าพวกเราทำแบบนี้แทบกับเป็นการฆ่าริก้าตายทั้งเป็นเลยนะ ฉันทำไม่ได้”จินนี่พยายามอ้างเหตุผลมากมายขึ้นมาพูด

“ลินลี่”ลาต้าหันไปพยักหน้ากับลินลี่จากนั้นจินนี่ก็สลบไปเนื่องจากโดนลินลี่เป่ายาสลบใส่

“เดี๋ยวฉันเอาจินนี่ไปไว้ในรถก่อนเธออยู่จัดการเองได้ใช่มั้ย”

“อืม เอออยู่ข้างนอกค่อยดูต้นทางด้วยถ้าเห็นอะไรไม่ชอบมาพากลรีบโทรบอกฉันด่วน บางทียัยชามันอาจจะปากพล่อยบอกพวกคีย์ก็ได้”ลินลี่พยักหน้าแล้วเดินออกจากโกดัง

ฉันต้องถูกขายออกนอกประเทศจริงๆเหรอเนี่ย ฮือออไม่นะ พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยลูกสาวคนนี้ด้วย ความกลัวของฉันเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนลาต้ารู้ว่าฉันฟื้นแล้ว

“เลิกแกล้งสลบได้แล้วฉันรู้นะว่าเธอฟื้นตั้งแต่พวกเราเถียงกัน”ฉันใช้มือยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง

“เธอมันไม่ใช่คน”

 เสียดายจริงทั้งที่เกิดเป็นคนหน้าตาดีแต่กลับมีนิสัยแปลผกผันกับหน้าตา

“หึ ฉันว่าแกควรไปด่ายัยชานู่นดูสิขนาดเธอกับมันเป็นเพื่อนรักกันมันยังกล้าทำร้ายเธอลง”

“ไม่จริง!  ชาไม่มีวันทำร้ายฉัน ฉันไม่เชื่อหุบปากเธอซะ!”

 ไม่จริง ฮึก ชาไม่มีวันทรยศความรู้สึกฉัน ไม่มีวัน!

“อ๋อเหรอ แล้วใครน้าที่เป็นวางยาสลบเธอ ใครน้า”

“หุบปาก ฉันไม่อยากฟัง!” ฉันยกมือปิดหูตัวเองแน่น

“โง่! แกมันโง่ๆๆๆดีวันนี้แหละฉันจะทำให้แกตาสว่างสักที มานี่”ลาต้าฉุดกระชากลากฉันมายังห้องเก็บของของโกดังร้างก่อนจะโยนกล่องกระดาษกล่องหนึ่งใส่ฉัน

“เปิดดูซะ แกจะได้ตาสว่างสักที”

 ฉันทำตามที่ลาต้าบอก ข้างในกล่องบรรจุรูปถ่ายระหว่างคีย์กับชาไว้มากมายแถมข้างหลังภาพถ่ายก็มีตัวหนังสือเขียนกำกับอะไรบางอย่างไว้

 

วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์คีย์ให้ตุ๊กตากับชาด้วย

 

เย้ในที่สุดชาก็ได้ไปเที่ยวทะเลกับคีย์สองต่อสองแล้ว

 

ไอศกรีมสื่อรักคีย์ป้อนไอศกรีมชาด้วย

 

รูปหมู่วันงานเลี้ยงวันเกิดคีย์ คีย์อายุครบสิบหกแล้วคีย์ของชาหล่อที่สุดเลย

 

รูปเสื้อคู่ของชากับคีย์รักคีย์ที่สุด

 

ชาเย็นแอบรักคีย์จริงๆสินะแล้วทำไมต้องปิดบังฉันด้วยปิดบังยังไม่พอยังหักหลังฉันอีกชาเธอใจร้ายมาก ฮือออออTT^TT

 

 

 ************************************************************************หลังจากพักผ่อนสมองหลังสมองมาหนึ่งวันเต็มๆแล้ววันนี้นิจึงรีบกลับมาอัพต่อ ปล.อย่าพึ่งหนีเค้าไปไหนนะตะเอง^.^

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา