Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

 

9

 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

 

แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านม่านบางๆมายังเตียงขนาดไซน์คินที่มีร่างบางๆนอนอยู่ทำให้เจ้าของเรือนร่างเริ่มรู้สึกตัว

“โอ๊ย!ปวดหัวจัง”เสียงร้องครวญครางของหญิงสาวดังขึ้นแต่ก็ต้องเงียบทันทีเมื่อได้ยินเสียงเพลงที่เจ้าห้องห้องเปิดเบาๆ

ถ้าให้ฉันเดานี่คงเป็นเพลง Just so you knowของ Jesse McCartney

Just so you know

แค่บอกให้รู้ไว้นะThis feelings takin control

ความรู้สึกนี้มันเข้าควบคุมOf me and i can't help it

ตัวฉันอยู่แล้วมันก็ช่วยไม่ได้นี่ I wont sit around

ฉันจะไม่ยอมนั่งอยู่เฉยๆI can't let him win now

ปล่อยให้เขาชนะใจเธอโดยไม่ทำอะไรหรอกThough you should know

คิดว่าคุณควรรู้ไว้นะI've tryed my best to let go of you

ว่าฉันได้พยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะปล่อยเธอไปBut i don't want to

แต่ฉันไม่อยากทำอย่างนั้นนี่I just gutta say it all before you go

ฉันแค่จะบอกให้ฟังทั้งหมดก่อนที่ฉันจะจากไปJust so you know

แค่บอกให้รู้เอาไว้

 

พอเพลงจบ(ได้ฟังยังไม่ถึงครึ่งเพลงเลย)คีย์ก็เดินออกมาจากห้องครัวพอดี  เมื่อเห็นว่าฉันตื่นจึงรีบเดินกลับไปตักข้าวต้มแล้วมาดูอาการของฉัน

“เป็นไงบ้าง” คีย์จับคางฉันหันไปซ้ายทีขวาที แต่เดี๋ยวนี่มันไม่ใช่ห้องนอนฉันแล้วฉันมาอยู่ในห้องนี้กับคีย์ได้ไง คนอื่นๆล่ะหายไปไหน

“ที่นี่ที่ไหนเรอะ”

 ถึงดูจะรู้ว่าที่นี่คือคอนโดก็เหอะแต่เพื่อความแน่ใจ

“คอนโดฉันเองเมื่อคืนหลังจากที่เธอโดนต่อยก็สลบไปฉันจึงคิดไม่ออกว่าจะพาเธอไปที่ไหนไปบ้านเพื่อนเธอก็ไม่ได้เพราะฉันขี้เกียจมานั่งตอบคำถามมันยุ่งยากและน่ารำคาญเข้าใจหรือยังยัยซื่อบื้อ”

เมื่อไหร่นายคีย์จะเลิกเรียกฉันว่ายัยซื่อบื้อสักทีฉันไม่ชอบชื่อพวกนี้เลยมันดูเหมือนฉันโง่อ่ะฉันเป็นคนฉลาดย่ะถึงแม้จะโง่ในบางเวลาก็เหอะ-*-

 “ฉันฉลาดย่ะ”

“หึ คนฉลาดที่ไหนเขาวิ่งเข้าแทรกกลางระหว่างคนกำลังต่อยกันบ้างและคนฉลาดที่ไหนเขาห้ามคนกำลังทะเลาะกันด้วยการร้องเต้นเพลงปัญญาอ่อนแบบนั้นมีแต่ยัยเอ๋ออย่างเธอเท่านั้นแหละที่ทำ”

 ยัยเอ๋องั้นเหรอผู้ชายอะไรปากเสียที่สุดคนสวยสุดจะทนแล้วค่ะฉันกำลังอ้าปากเตรียมด่า ทว่าสายตาของฉันกลับมองเลยคีย์ไปมองบนโต๊ะที่มีรูปถ่ายมากมายวางเรียงรายกันอยู่แต่สายตาฉันกลับสะดุดกับภาพของผู้หญิงผมลอนคนนึงกำลังโอบกอดคอของคีย์แล้วหันหน้าหากล้องมองดูแล้วเธอจัดเป็นคนสวยมากปากนิดจมูกหน่อย

“ริก้า!”

 เฮ้อตกใจหมดเลยอยู่ใกล้กันแค่นี้จะตะโกนทำไมเนี่ยแสบแก้วหูชะมัดหูคนนะไม่ใช่เหล็กแข็งจะได้ทนต่อการกระแทกแดกดันอ่ะ

“อะไร” ถึงปากจะพูดกับคีย์แต่สายตาฉันกลับจ้องมองภาพนั้นไม่กระพริบ

“เธอเป็นทอมเหรอ”

  ทอม? ใครเป็นทอม ลองนึกย้อนไปทบทวนคำพูดของคีย์ โป๊ะเลยหมอนี่มันกล่าวหาว่าฉันเป็นเกย์เอ๊ยทอม คิดได้ไงผู้หญิงสวยๆอย่างฉันเนี่ยนะเป็นทอมไม่มีทางฉันซื่อสัตย์ต่อเพศของตัวเองย่ะ

“นายฝันอยู่เหรอ จะบอกให้นะว่าฉันน่ะมีผู้ชายที่ตัวเองชอบแล้วเขาก็รักฉันมากเลยแหละ เอ๊ะนายยังไม่ตื่นนี่ ม่าเดี๋ยวฉันช่วยตบให้ตื่น” ฉันอ้ามือขึ้นทำให้คีย์รีบจับมือฉันไว้และไอ้การรีบจับครั้งนี้แหละส่งผลให้ฉันเสียหักหงายหลังลงนอนบนเตียงโดยมีคีย์คล่อมตัวฉันอยู่

“นะ นาย”

 ฉันเป็นอะไรเนี่ยทำไมต้องพูดตะกุกตะกักด้วยฉันพยายามขยับตัวผลักคีย์แต่กลับไม่เป็นผล  คีย์ไม่ยอมลุกออกจากตัวฉันแถมยังยืดหน้าเข้ามาข้างหูฉันแล้วกระซิบว่า

“ตัวเธอหอมจัง ขออยู่สูดกลิ่นหอมแบบนี้นานๆได้มั้ย”

 ตัวหะหอมงั้นเหรอ>///< ตึกตัก  ตึกตัก  ตึกตัก หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆอุณหภูมิในร่างกายเพิ่มขึ้น ไม่นะฉันจะหวั่นไหวกับคีย์ไม่ได้นายนี่อาจคิดแค่แกล้งฉันเล่นๆก็ได้(มั้ง)

“ปะ  ปล่อย”

“...............”

 เงียบ ไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาจากปากคีย์นอกเสียจากเสียงลมหายใจ คีย์ยังคงจ้องมองใบหน้าฉันเหมือนเดิมและดูเหมือนว่าหน้าของเราสองคนเริ่มใกล้กันเรื่อยๆจนทิ้งระยะไว้ไม่เกินห้าเซน ฉันชักจะไม่ขำกับนายแล้วนะบังอาจล้อเล่นกับความรู้สึกของฉันได้ไง มันไม่แรงไปหน่อยหรอ

“มันจะมากไปแล้วนะ นาย!  ลุกออกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้” ฉันแกล้งทำหน้าโมโหเพื่อกลบเกลื่อนความอายของตัวเอง

“……….” มันเงียบอีกแล้ว

“ฉันบอก…”

“หลุบปากของเธอซะ”

เฮ้อในที่สุดหมอนี่ก็ยอมพูดกับฉันค่อยคลายความอึดอัดลงหน่อย

“ทำไมฉันต้องหลุบในเมื่อนายยังไม่ลุกออกจากตัวฉัน ลุกออกไป!” ฉันตะคอกใส่คีย์เพื่อเรียกสติหมอนี่

“ฉันเตือนเธอแล้วนะ Princess” Princess คีย์รู้เรื่องทั้งหมดแล้วเหรอ

“นะ นายรู้เรื่อง”

“ใช่เธอเก่งมากนะที่สามารถหลอกฉันได้”

“ฉันขอโทษฉันไม่ตั้งใจจะปิดบังว่า….”

“เงียบ! ”

 นายโกรธฉันขนาดนี้เลยเหรอ ฉันขอโทษ  ฉันไม่คิดว่ามันจะทำให้นายโกรธและโมโหฉันถึงเพียงนี้ นายคงเกลียดฉันแล้วแน่ๆ

“ฉันขอ...”

“บอกให้เงียบ! ฉันไม่อยากรับรู้หรอกนะว่าเธอจะเป็นยังไงกับใคร เพราะว่าเธอไม่ใช่คนที่ฉันชอบและไม่มีทางเป็นไปได้”

 ไม่ใช่คนรักไม่มีทางเป็น หึ สำหรับฉันนายคงมองฉันเป็นตัวน่ารังเกียจไม่น่าคบเหมือนชาเย็นกับผู้หญิงในรูปนั้น บ้าที่สุดฉันจะมาเสียใจกับคำพูดของคนอื่นอย่างหมอนี่ทำไมเนี่ย

“ดี! งั้นก็อย่ามายุ่งกับฉัน”

ฉันฉวยโอกาสที่คีย์เผลอผลักนายนั่นออกจากตัวแล้ววิ่งไปทางประตูทางออก ทว่าคีย์กลับกระชากแขนฉันแล้วเหวี่ยงฉันลงไปนอนบนโซฟาขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง

ตุ้บ!

“นะ  นายจะทำอะไร   อย่าเข้ามานะ” ฉันรีบถลาเข้าจับแจกันที่วางอยู่บนโต๊ะทันที

“คิดว่าฉันจะกลัวเหรอ” คีย์เดินเข้ามาจับไหล่ไม่สิต้องเรียกว่าบีบไหล่ฉันถึงจะถูกนายนี่จะโกรธอะไรฉันมากมายเพียงแค่ฉันปกปิดเรื่องฐานะตัวเองแค่นี้เอง

“ฉันเจ็บ T^T”

“ฉันสิเจ็บกว่าเธอร้อยเท่าพันเท่าทั้งที่ฉันชะ....”

 ยังไม่ทันที่คีย์จะพูดจบเสียงคนเปิดประตูก็ดังขึ้นแทรกเสียก่อน ตามด้วยเสียงทักทายของคนมาใหม่

“คีย์กับริก้ากำลังทำอะไรกันอยู่เหรอจ๊ะ ” ชามองพวกเราอย่างสงสัย ฉันจะให้ชารู้เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ยัยนี่ยิ่งกำลังตกหลุมรักนายคีย์อยู่

“อ๋อเปล่าจ๊ะ เราแค่ลองแสดงละครดูน่ะ เพื่อจะได้ไปคัตหน้ากล้องกะเขาบ้าง^^” ฉันปัดมือคีย์ออกจากไหล่แล้วเดินไปนั่งข้างๆชาเย็น

“อืม คีย์มานั่งกินขนมด้วยกันนะ ชาซื้อขนมของโปรดคีย์มากเพียบเลย^^” ชายิ้มพลางชูถุงขนมที่บรรจุขนมของโปรดของคีย์อยู่ แต่คีย์กลับเพียงแค่มองมันแล้วบอกให้วางไว้บนโต๊ะก่อนเดินเข้าห้องไปเฉยๆ

“ชาอย่าถือสานายนั่นเลยนะ เดี๋ยวพอหิวหมอนั่นก็ออกมากินเองตอนนี้สงสัยจะอารมณ์บ่จอย”

“อืม ชาจะกลับแล้วริจะกลับด้วยกันมั้ย”

“จ๊ะ รบกวนด้วยนะ ”

 เฮ้ออค่อยเย็นชั่วนึกว่าฉันจะต้องอยู่กับไอ้บ้าคีย์แล้ว หมอนี่ท่าทางจะประสาทอยู่ๆก็โมโหขึ้นมาเฉยๆ

 

 

 

************************************************************************************************************เรื่องราวกำลังเข้มข้นเลยทีเดียวทำไมคีย์ต้องโกรธริก้าขนาดนั้นนะ สงสัยใช่มั้ยล่ะ ถ้าสงสัยโปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะอิอิ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา